Reactie op het coalitieakkoord

Geachte lezer, 

Helaas heeft Spectrum bij de afgelopen verkiezingen geen zetels gehaald in de gemeenteraad, maar dat wil niet zeggen dat wij niet bestaan. Wij volgen de Zevenaarse politiek nu misschien vanaf de zijlijn, maar wij hebben natuurlijk wel een mening over de nieuwe coalitie in Zevenaar en het bijbehorende coalitieakkoord. 

De coalitie

Wij waren verbaasd over de keuze van het CDA om toe te treden tot vrijwel dezelfde coalitie die de afgelopen vier jaar het bestuur van Zevenaar vormde. Tijdens de vorige bestuursperiode was het CDA regelmatig kritisch op het gevoerde beleid en de coalitiepartijen. Juist daarom is het opmerkelijk dat men nu alsnog met dezelfde partijen verdergaat, terwijl er ook andere coalitievarianten mogelijk waren.

Het resultaat is bovendien een coalitie met 19 zetels tegenover slechts 10 oppositiezetels. Dat staat op gespannen voet met de veelgehoorde oproep om het bestuur van Zevenaar “samen te doen”. Een brede coalitie kan stabiliteit bieden, maar beperkt ook het politieke debat en de ruimte voor alternatieve geluiden.

Het college

Ook de samenstelling van het nieuwe college roept vragen op.

PRO heeft ervoor gekozen wethouder Stef Bijl (PvdA) te behouden, terwijl Bart Kagei (GroenLinks) verdwijnt. Een inhoudelijke toelichting op deze keuze ontbreekt tot op heden. Dat is opvallend, zeker omdat GroenLinks bij de verkiezingen meer stemmen behaalde dan de PvdA.

Minstens zo opmerkelijk is de keuze van Lokaal Belang om zittende wethouder Toon Albers te passeren. In zijn plaats wordt Mijntje Pluimers-Foeken aangesteld, afkomstig uit Barneveld. Voor een partij die haar lokale wortels altijd nadrukkelijk benadrukt, is dat een opvallende keuze. Ook hier bleef een duidelijke uitleg achterwege.

Het coalitieakkoord

“Hart voor dorp en stad, samen bouwen aan de toekomst” is de titel van het coalitieakkoord.

Na het lezen van het akkoord bekroop ons echter het gevoel dat we een politieke bingokaart aan het invullen waren. Na vier jaar bestuur door grotendeels dezelfde partijen kwamen de bekende woorden alweer voorbij: we bouwen aan, we werken aan, we stimuleren, we gaan in gesprek, we onderzoeken. BINGO.

Alleen blijkt bij nadere bestudering dat veel van de ambities uit de vorige periode opnieuw op de kaart staan. Niet omdat ze zijn gerealiseerd, maar omdat ze simpelweg zijn doorgeschoven naar de volgende ronde. Op veel onderwerpen wordt voortgeborduurd op plannen die al jaren lopen. Op sommige punten zijn teksten zelfs bijna letterlijk overgenomen uit documenten van de vorige raad. Daarom had dit akkoord wat ons betreft ook kunnen heten: “Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg.”

Ook is nu al duidelijk dat sommige partijen in verkiezingstijd ruimhartiger waren met hun beloften dan in het coalitieakkoord. Verschillende coalitiepartijen antwoordden in de StemWijzer van de Gelderlander met een volmondig “ja” op de stelling dat de gemeente moet investeren in het verbeteren van alle schoolgebouwen. In het coalitieakkoord zien wij die ambitie echter niet concreet terug.

Opvallend is ook dat de coalitie een tussentijdse aanpassing van het subsidiebeleid wil doorvoeren. Dat is opmerkelijk, omdat dezelfde partijen in de vorige bestuursperiode structureel tegen amendementen en moties stemden die juist om aanpassingen van dat subsidiebeleid vroegen.

Het hoofdstuk Zorg en Welzijn is misschien wel het meest opvallende onderdeel van het akkoord. Juist op het moment dat gemeenten voor enorme uitdagingen staan in het sociaal domein, blijft dit hoofdstuk opvallend summier. Terwijl iedereen weet dat de middelen vanuit Den Haag onvoldoende zijn om de stijgende kosten van jeugdzorg en Wmo op te vangen, lezen we nauwelijks hoe het college hiermee om wil gaan. 

De enige concrete richting lijkt de zin: “We maken keuzes zodat ondersteuning betaalbaar blijft en gericht wordt ingezet.”Dat klinkt vooral als een nette omschrijving van toekomstige bezuinigingen.

Ook is het bijzonder dat er opnieuw gesproken wordt over een “tegenprestatie naar vermogen”. Het akkoord laat in het midden waarvoor die tegenprestatie precies geldt, maar wij nemen aan dat dit betrekking heeft op inwoners met een bijstandsuitkering. Opmerkelijk, omdat slechts twee van de huidige coalitiepartijen zich hier tijdens de verkiezingen expliciet voor uitspraken.

Na 26 pagina’s blijft vooral de vraag hangen wat deze coalitie anders gaat doen dan haar voorgangers. 

Veel van de ambities stonden vier jaar geleden ook al op papier. Blijkbaar zijn ze niet gerealiseerd, maar ook niet losgelaten. Ze zijn simpelweg doorgeschoven naar de volgende bestuursperiode. Dat is geen nieuwe koers voor Zevenaar, maar vooral een voortzetting van het bestaande. 

Oude wijn in nieuwe zakken. Of, om het in de woorden van deze coalitie samen te vatten: als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg.